Barwny obieżyświat - Polacy w bitwie o Narwik



Polscy żołnierze walczyli z Niemcami na różnych polach bitewnych Europy i Afryki. Jedną z najbardziej znanych potyczek w historii polskich sił zbrojnych, była rozegrana pomiędzy 9. kwietnia a 8. czerwca 1940 roku, bitwa o Narvik.

Port ten był niezwykle cenny zarówno dla Niemców, jak i aliantów pod względem strategicznym – był miejscem przeładunkowym szwedzkiej rudy żelaza oraz portem, który nigdy nie zamarzał.

Pomnik w Narwiku

W walkach o przejęcie Narviku wsławiła się utworzona we Francji 4 stycznia 1940 roku, Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich pod dowództwem generała Zygmunta Bohusz – Szyszko. W walkach toczących się na morzu w pobliżu Narviku uczestniczył m.in. polski niszczyciel ORP Grom. Bomby zrzucone przez niemiecki samolot trafiły okręt w fiordzie Rombakken. ORP "Grom" został zatopiony 4 maja 1940 w fiordzie Rombakkenn (Rombakken-Fjord) przez niemiecki samolot Heinkel He-111 około godz. 8.30. Okręt przechylił się na prawą burtę, przełamał się na pół tuż za kominem i w ciągu dwóch-trzech minut zatonął. Zginęło 59 członków załogi (1 oficer, 25 podoficerów i 33 marynarzy), część w wyniku wybuchów, część została zablokowana w pomieszczeniach wewnątrz okrętu, skąd nie mogła się wydostać, część w wodzie, w wyniku ostrzelania rozbitków z karabinów maszynowych przez Niemców. Ciała polskich żołnierzy, którzy zginęli w Narviku zostały pochowane na tamtejszym cmentarzu we wspólnym grobie. Nagrobek jest opatrzony napisem upamiętniającym ich odwagę w języku polskim i norweskim - symbol polsko-norweskiego braterstwa broni. Celem upamiętnienia poświęcenia i bohaterstwa polskich marynarzy w walce o niepodległość Norwegii w 1979 roku na placu Groms plass (im. "Groma") postawiono pomnik ufundowany przez Rząd Polski.